

Μούχλα στο bokashi: λευκή, πράσινη ή μαύρη, τι να κάνετε; Η πλήρης διάγνωση

Σηκώνετε το καπάκι του κάδου σας και ανακαλύπτετε ένα χνούδι πάνω στα απορρίμματα. Μην πανικοβάλλεστε: στο bokashi, η μούχλα δεν είναι απαραίτητα κακό σημάδι. Όλα εξαρτώνται από το χρώμα της, την έκτασή της και κυρίως από τη μυρωδιά που τη συνοδεύει.
Ένα λευκό πέπλο είναι μάλιστα μάλλον καθησυχαστικό. Αντίθετα, οι πράσινες, μπλε ή μαύρες κηλίδες απαιτούν παρέμβαση, αλλά σπάνια χρειάζεται να πετάξετε τα πάντα. Δείτε πώς να ερμηνεύσετε αυτό που βλέπετε, να αντιδράσετε σταδιακά και να αποφύγετε να ξανασυμβεί.
Το λευκό πέπλο: καλό σημάδι
Ένα λευκό, λεπτό και βαμβακερό χνούδι, μερικές φορές σε μικρές πλάκες, που καλύπτει την επιφάνεια των απορριμμάτων ή τους κόκκους του πίτουρου: είναι το πιο συνηθισμένο σημάδι επιτυχημένης ζύμωσης. Όλες οι αξιόπιστες πηγές συμφωνούν, τόσο οι δικές μας οδηγίες όσο και εκείνες των κατασκευαστών και οι οδηγοί κηπουρικής. Συνήθως συνοδεύεται από μια ξινή μυρωδιά, σαν αγγουράκι τουρσί ή ξίδι, μερικές φορές ελαφρώς αλκοολική.
Μην το αφαιρείτε και μην το ανακατεύετε: απλώς συνεχίστε να γεμίζετε τον κάδο σας όπως συνήθως, στρώση-στρώση. Συχνά θα βρείτε το ίδιο λευκό πέπλο πάνω στο περιεχόμενο ενός κάδου έτοιμου για ταφή, ακόμη και πάνω στο ενεργοποιητή μας ή σε ένα καλά ζυμωμένο σπιτικό πίτουρο. Για να αναγνωρίζετε έναν κάδο που έχει ολοκληρωθεί, δείτε το άρθρο Πόσο διαρκεί η ζύμωση;
Το ξέρατε;Το bokashi σχεδόν δεν αλλάζει την όψη των τροφών: ένα καρότο παραμένει καρότο, απλώς μαλακωμένο. Η ξινή μυρωδιά και το λευκό πέπλο σάς δείχνουν ότι η ζύμωση έχει πετύχει, όχι η εμφάνιση των απορριμμάτων.
Πράσινο, μπλε, μαύρο: τι σημαίνει
Οι χρωματιστές μούχλες, πράσινες, γαλαζοπράσινες, γκρίζες ή μαύρες, δείχνουν ότι σε εκείνο το σημείο η γαλακτική ζύμωση δεν επικράτησε. Ο αέρας, η υπερβολική υγρασία ή η έλλειψη πίτουρου επέτρεψαν σε άλλους μικροοργανισμούς να εγκατασταθούν. Αν η μυρωδιά παραμένει ξινή, το πρόβλημα είναι τοπικό. Αν γίνει σάπια (κλούβιο αυγό, χαλασμένο κρέας, αποχέτευση), η αποσύνθεση έχει αρχίσει να αντικαθιστά τη ζύμωση.
Μην τα συγχέετε
Μια τροφή ήδη μουχλιασμένη πριν μπει στον κάδο: ένα κομμάτι ψωμί ή ένα φρούτο ξεχασμένο στο ψυγείο φτάνει με τη δική του μούχλα. Η κηλίδα τότε περιορίζεται σε αυτή την τροφή. Αφαιρέστε τη ή αποφύγετε να βάζετε υπολείμματα εμφανώς μουχλιασμένα.
Το φυσικό χρώμα των απορριμμάτων: το κατακάθι του καφέ, τα φύλλα τσαγιού, οι φλούδες αβοκάντο ή τα πράσινα λαχανικά σκουραίνουν κατά τη ζύμωση. Δεν πρόκειται για χνούδι, είναι η ίδια η τροφή.
Το χρωματιστό υγρό: καφέ, πορτοκαλί ή θολό ανάλογα με ό,τι έχετε βάλει, δεν είναι καθόλου ανησυχητικό εφόσον μυρίζει ξινό.
Οι αιτίες: αέρας, έλλειψη πίτουρου, υπερβολική υγρασία
Οι χρωματιστές μούχλες έχουν σχεδόν πάντα μία ή περισσότερες από αυτές τις αιτίες:
Αέρας: καπάκι που δεν κλείνει καλά, βρόμικη τσιμούχα, βρύση που έμεινε ανοιχτή, πολύ συχνά ανοίγματα, απορρίμματα που δεν έχουν πατηθεί αρκετά ή κάδος που μένει για πολύ σχεδόν άδειος στην αρχή.
Πολύ λίγο πίτουρο: κάθε στρώση πρέπει να καλύπτεται εντελώς. Το κρέας, το ψάρι και τα πολύ υγρά υπολείμματα χρειάζονται περισσότερο.
Υπερβολική υγρασία: υγρό που δεν αδειάζεται αρκετά, μουσκεμένες φλούδες, υπολείμματα με σάλτσα. Ένας πάτος κάδου γεμάτος υγρό ευνοεί τις χρωματιστές μούχλες.
Υπερβολική ζέστη: ένας κάδος σε πλήρη ηλιοφάνεια ή δίπλα σε καλοριφέρ μπορεί να αρχίσει να σαπίζει.
Πίτουρο πολύ παλιό ή κακώς αποθηκευμένο: αν μυρίζει μούχλα ή δεν μυρίζει πια τίποτα, δεν ξεκινά πλέον σωστά τη ζύμωση. Δείτε το άρθρο Το πίτουρο bokashi.
Λίγες κηλίδες: αφαιρέστε, προσθέστε πίτουρο, πατήστε, αδειάστε το υγρό
Μία ή δύο χρωματιστές κηλίδες, στο μέγεθος ενός νομίσματος ή μιας παλάμης, με μυρωδιά που παραμένει ξινή; Ο κάδος σώζεται πολύ εύκολα:
Αφαιρέστε την προσβεβλημένη περιοχή με ένα κουτάλι, μαζί με λίγο υλικό γύρω της, και πετάξτε τη μαζί με τα βιοαπόβλητα ή στον κομποστοποιητή του κήπου σας.
Πασπαλίστε μια γερή χούφτα πίτουρο σε όλη την επιφάνεια, πιο γενναιόδωρα από ό,τι συνήθως.
Πατήστε σταθερά για να διώξετε τον αέρα.
Αδειάστε το υγρό και βεβαιωθείτε ότι η βρύση έχει κλείσει καλά.
Καθαρίστε το χείλος και την τσιμούχα του καπακιού πριν κλείσετε.
Στην επόμενη προσθήκη, μυρίστε: αν η μυρωδιά είναι καθαρά ξινή, η ζύμωση έχει επικρατήσει ξανά. Συνεχίστε κανονικά, βάζοντας λίγο περισσότερο πίτουρο για μερικές στρώσεις.
Η συμβουλή της EmyΤοποθετήστε ένα φύλλο εφημερίδας ή μια καθαρή σακούλα κατάψυξης επίπεδα πάνω στην τελευταία στρώση πριν κλείσετε. Περιορίζει την επαφή του αέρα με τα απορρίμματα και απορροφά τη συμπύκνωση. Αφαιρέστε τη στην επόμενη προσθήκη και ξαναβάλτε τη από πάνω.
Κάδος κατακλυσμένος και σάπια μυρωδιά: πρέπει να πετάξετε τα πάντα;
Όταν οι χρωματιστές μούχλες καλύπτουν μεγάλο μέρος της επιφάνειας ή επανεμφανίζονται παρά τις διορθώσεις σας, και η μυρωδιά έχει γίνει σάπια, η ζύμωση έχει αποτύχει. Δεν έχει νόημα να συνεχίσετε να γεμίζετε αυτόν τον κάδο: το περιεχόμενο δεν θα γίνει καλό προ-κομπόστ. Όμως «πετάω» δεν σημαίνει απαραίτητα «το βάζω στα σκουπίδια».
Οι οδηγίες μας συνιστούν να αδειάζετε ένα μουχλιασμένο περιεχόμενο στα σκουπίδια. Σήμερα διαφοροποιούμε αυτή τη συμβουλή: μόνο ένας κάδος πραγματικά κατακλυσμένος και δύσοσμος πρέπει να απορρίπτεται, και υπάρχουν καλύτερες λύσεις από τον κοινό κάδο απορριμμάτων.
Πώς να τον απορρίψετε σωστά
Θάψτε τον μακριά από τις καλλιέργειες: είναι η πιο συνηθισμένη λύση. Σκάψτε έναν λάκκο βάθους τουλάχιστον 30 cm σε μια γωνιά του κήπου όπου δεν θα φυτέψετε τους επόμενους μήνες, μακριά από ρίζες. Αδειάστε εκεί το περιεχόμενο, πασπαλίστε δύο ή τρεις χούφτες πίτουρο, ανακατέψτε με το χώμα και σκεπάστε καλά. Αφήστε τουλάχιστον έναν μήνα, και περισσότερο όταν κάνει κρύο.
Βάλτε τον σε έναν ενεργό κομποστοποιητή, μόνο αν περιέχει κυρίως φυτικά απορρίμματα: τοποθετήστε τον στην καρδιά του σωρού και καλύψτε τον με ένα παχύ στρώμα καφέ υλικών. Αποφύγετε αυτή τη λύση αν ο κάδος περιέχει πολύ κρέας ή ψάρι.
Η συλλογή βιοαποβλήτων του δήμου σας, αν υπάρχει στην περιοχή σας: είναι μια απλή λύση χωρίς κίνδυνο οσμών στον κήπο.
Ο κοινός κάδος απορριμμάτων, ως έσχατη λύση, αν δεν έχετε καμία άλλη δυνατότητα.
Ανοίξτε τον κάδο σε εξωτερικό χώρο και αποφύγετε να αναπνέετε από πάνω του ενώ τον αδειάζετε. Πλύνετε τα χέρια σας στη συνέχεια. Ξεπλύνετε τον κάδο με πολύ ζεστό νερό, βουρτσίστε προσεκτικά την τσιμούχα, τη σχάρα και τη βρύση και αφήστε τον να στεγνώσει στον αέρα, με το καπάκι ανοιχτό, πριν ξεκινήσετε ξανά. Δεν χρειάζεται απορρυπαντικό: ένα προσεκτικό ξέπλυμα και βούρτσισμα αρκούν.
Να θυμάστεΜια σταδιακή αντίδραση: λευκό πέπλο, συνεχίζουμε· λίγες χρωματιστές κηλίδες με ξινή μυρωδιά, αφαιρούμε, προσθέτουμε πίτουρο, πατάμε και αδειάζουμε το υγρό· κάδος κατακλυσμένος που μυρίζει σαπίλα, τον θάβουμε μακριά από τις καλλιέργειες και ξεκινάμε από την αρχή.
Πρόληψη για την επόμενη φορά
Γεμίζετε σε στρώσεις των 3 έως 5 cm, καθεμία πασπαλισμένη εντελώς με πίτουρο και έπειτα πατημένη. Στην αρχή, ξεκινήστε με τουλάχιστον ένα ή δύο λίτρα απορριμμάτων, ώστε ο κάδος να μη μένει για πολύ μισογεμάτος με αέρα.
Να είστε γενναιόδωροι με το πίτουρο, ειδικά στην αρχή, με το κρέας και το ψάρι, και για τα υγρά απορρίμματα. Ένα δοσομετρικό κουτάλι 20 ml σάς βοηθά να διατηρείτε σταθερή δοσολογία.
Ανοίγετε όσο το δυνατόν λιγότερο: συγκεντρώνετε τα απορρίμματά σας σε ένα μικρό καλάθι κουζίνας και το αδειάζετε στον κάδο μία φορά την ημέρα ή κάθε δύο ημέρες.
Αδειάζετε τακτικά το υγρό, κάθε δύο ή τρεις ημέρες, και αφήνετε τις μουσκεμένες φλούδες να στραγγίξουν πριν τις προσθέσετε. Όλες οι τεχνικές βρίσκονται στο άρθρο Συντήρηση του bokashi.
Κρατάτε τον κάδο στη σκιά, ιδανικά μεταξύ 18 και 25 °C.
Φυλάτε το πίτουρό σας σε ξηρό μέρος, σε καλά κλειστό κουτί, και αντικαταστήστε το αν μυρίζει μούχλα. Ο ενεργοποιητής κομπόστ Bokashi EM μας διατηρείται έτσι χωρίς δυσκολία.
Αν ο κάδος σας μυρίζει άσχημα χωρίς να έχει μούχλα, η διάγνωση είναι λίγο διαφορετική: δείτε το άρθρο μας Δυσάρεστες οσμές, πολύ υγρό, μυγάκια.
Συνοπτικά
Στο bokashi, το λευκό πέπλο είναι καλό σημάδι: συνοδεύει μια επιτυχημένη ζύμωση και δεν απαιτεί καμία παρέμβαση. Οι πράσινες, μπλε ή μαύρες μούχλες δείχνουν υπερβολικό αέρα ή υγρασία, ή έλλειψη πίτουρου. Λίγες κηλίδες διορθώνονται εύκολα αφαιρώντας την περιοχή, προσθέτοντας πίτουρο, πατώντας και αδειάζοντας το υγρό. Μόνο ένας κάδος κατακλυσμένος και με σάπια μυρωδιά πρέπει να απορρίπτεται, κατά προτίμηση θάβοντάς τον μακριά από τις καλλιέργειες αντί να τον πετάξετε στα σκουπίδια. Στη συνέχεια, καλά πασπαλισμένες και πατημένες στρώσεις, ένας κάδος που ανοίγει λίγο και ένα υγρό που αδειάζεται τακτικά αρκούν για να μην ξανασυμβεί.
Σαρώστε τον κωδικό ή επισκεφθείτε το farmatoumoutta.gr/odigos: όλοι οι πρακτικοί οδηγοί μας, με συνδέσμους προς τα προϊόντα που αναφέρονται.





































